سال نو همه ی شمایی که اینجا
میان و اونهایی که نمی یان آبی و
روزهاتون سبز و شبهاتون
مهتابی .
 |
 |
 |
می رسد از دور باد
جان تو پر شور باد
از فـــرّه ایـــزدی
شام تو پر نور باد
دگر ز گفت و نهفت لحظه ها ــ خستم
رتوش آیینه ها را نمی گدازم هیچ
طنین واژه ی ناگفته می نوازد گوش
ولی برای سرودن
حدیث بی تو نبودن
خیال من خسته است
چه می شود اگر بهر بیاید !
ــــ جهان بگیرد رنگ ــــ
دگر ز آمدن هر چه می رود ـــ خستم
رتوش آیینه ها را نمی گدازم هیچ
طنین واژه ی ناگفته می نوازد گوش
ولی برای سرودن
حدیث بی تو نبودن
خیال من خسته است
چه می شود اگر بهر بیاید !
ــــ جهان بگیرد رنگ ــــ
دگر ز آمدن هر چه می رود ـــ خستم
شراره های پر طپش مرا شراب خانه شد
گذشتم از خدای غم صدای من ترانه شد
برای جشن زندگی زمین ز شوق می گداخت
سفره ی من پر از تو و سبزه ی من سمانه شد
قلب تو آسمان من برای آسمان شده
سینه ی من پر از هوا صبر من عاشقانه شد
قسمت سنگها نبود آنچه برای خاک بود
زیر قدم نشستم و سنگ من آستانه شد
تا که برای نغمه ای فرصت وصف یافتم
رقص کنان به ساز دل چشم دلت چغانه شد
یاد کنم من این زمان عصمت ناز عشق را
او که چو باغ می شود اشک منش روانه شد
ساغر می برای هر سالک با صفا پر است
آتش سینه عاشقان ، طلعت می مغانه شد
هدیه روز عید هم باد طواف چشم یار
سبزی مهر او مرا سرخی آشیانه شد
در طلب سیب زنخ سبزه ی عید من سمن
سفره ی عید من پر از سین سمندرانه شد
شکر خدای عشق را کز نظر موافقش
نغمه دل هزار بار با غم او یگانه شد
گذشتم از خدای غم صدای من ترانه شد
برای جشن زندگی زمین ز شوق می گداخت
سفره ی من پر از تو و سبزه ی من سمانه شد
قلب تو آسمان من برای آسمان شده
سینه ی من پر از هوا صبر من عاشقانه شد
قسمت سنگها نبود آنچه برای خاک بود
زیر قدم نشستم و سنگ من آستانه شد
تا که برای نغمه ای فرصت وصف یافتم
رقص کنان به ساز دل چشم دلت چغانه شد
یاد کنم من این زمان عصمت ناز عشق را
او که چو باغ می شود اشک منش روانه شد
ساغر می برای هر سالک با صفا پر است
آتش سینه عاشقان ، طلعت می مغانه شد
هدیه روز عید هم باد طواف چشم یار
سبزی مهر او مرا سرخی آشیانه شد
در طلب سیب زنخ سبزه ی عید من سمن
سفره ی عید من پر از سین سمندرانه شد
شکر خدای عشق را کز نظر موافقش
نغمه دل هزار بار با غم او یگانه شد
باغچه ها باورمان می کنند
گر به دو گل واژه نگاهی کنیم
در سفر عشق مسلمان شویم
نیمه ی شب باور راهی کنیم
با دو سه دل همقدم بیکران
هر قدمی شعله به آهی کنیم
ساز به دستان شقایق دهیم
گریه برآن سرخ و سیاهی کنیم
صبح برانگیخته گردیم زود
شام عزیمت سر چاهی کنیم
ای قدحت پای بر عاشقی
صحبت دل را به چه گاهی کنیم
حس وجودت سیلان دل است
با نفست صحبت شاهی کنیم
