شب روان خیال

این کلمات رو به یاد مهربانی های یکی دوست نازنین نوشتم که متاسفانه این روزها مدتیه که تویه بستر بیماری افتاده Sad
دوستان گلم براش دعا کنید .

 

 

 

 

زبان چشمهایت را می دانم  

 

زمانی که می تابی در دردزار سینه ی من  

 

من کشدارترین ابهام زمینم  

 

زمانی که می خوانیم  

 

به سوی کجایی ترین باران  

 

انعکاسم می دهی در کوچه های تنهایی  

 

من احساسی باد آورده نیستم  

 

مرا بخوان مهربان  

 

دلتنگم  

 

۲۴/۶/۱۳۸۷ 

نوشته شده در یکشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1387ساعت | 08:01 ب.ظ توسط امیر | نظرات (3)