دلتنگ

این کلمات رو به یاد مهربانی های یکی دوست نازنین نوشتم که متاسفانه این روزها مدتیه که تویه بستر بیماری افتاده
دوستان گلم براش دعا کنید .
 

زبان چشمهایت را می دانم  

زمانی که می تابی در دردزار سینه ی من  

من کشدارترین ابهام زمینم  

زمانی که می خوانیم  

به سوی کجایی ترین باران  

انعکاسم می دهی در کوچه های تنهایی  

من احساسی باد آورده نیستم  

مرا بخوان مهربان  

دلتنگم  

۲۴/۶/۱۳۸۷ 

شبیه تلوزیون من پر از مدارم یار  

بدون سبز نگاهت سیاه و تارم یار  

درون سینه ی تنهاییم مدام منتظرم  

که چشمهای تو را در دلم بکارم یار 

چقدر منتظرم تا تو واردم بشوی  

و صادرت کنم از چشم بی قرارم یار